...

...

sobota, 29 sierpnia 2015

pobyć z samą sobą ....


***

chłodne krople rosy budzą moje ciało
aksamitna rozkosz łaskocze usta
i napełnia je nektarem urokliwego poranka
otwierając oczy duszy nucę melodię 
która kołysze niemrawe serce
wszystko otulone  jeszcze senną poświatą
wszystko jeszcze okryte kołderką barwnych snów
a tylko ja ....
wstaję i biegnę na łąkę marzeń
by całą sobą wdychać piękno tej krainy
by każdym okruszkiem smakować 
kolejne uderzenia bycia
smugi kojącego powietrza
muskają odkryte chwile mojego istnienia
promienie słońca dotykają strun odczuć i wrażeń
pełniejszym westchnieniem chłonę 
wszystko co mnie urzeka
w płatkach szczęścia odnajduję siebie nagą
i taką jaką jestem 
lubię ten moment kiedy jestem sama ze sobą
wtedy wertuję swoją księgę
układam kolejne wersy 
czuję duszą
widzę tęczę
słyszę szept
smakuję ciszę
zachwycam się 
odpływam i wracam
maluję swój pejzaż
piszę sercem 
jestem ....B.M.




6 komentarzy:

  1. Lubię poranki! Piękny wiersz Basiu- pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  2. Pięknie napisane... Basiu, jak każda z nas, też czasem uwielbiam być sama ze sobą, zatopić się w marzenia, kontemplować co dzień niesie, przeżyć to jeszcze raz... Buziam

    OdpowiedzUsuń
  3. Basiu Ty opisujesz siebie barwami słów i swoją prywatną samotność , która każdemu jest czasem potrzebna jak zwykle w cudowny sposób. Pozdrawiam serdecznie :-)

    OdpowiedzUsuń
  4. Lubię być sama z sobą , poukładać myśli , lubię marzyć i planować .... potrzebne to mi jest jak powietrze. Oderwać się od rzeczywistości i być w swoim świecie. Pięknie ujęłaś wszystko w słowa. Buziaki Basieńko.

    OdpowiedzUsuń
  5. Przepiękny kolejny wiersz. pięknie napisany. Serdeczności i pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń

bardzo dziękuję za pozostawione odczucia ,
bardzo mi miło ,
szeptem serca pozdrawiam :-)