... i zbudził mnie ...

***

...jeszcze miasto otulone atramentowym płaszczem

jeszcze cisza wokół

wszędzie jeszcze taka przytłumiona szarość

powieki opadnięte

przygniecione  senną opowieścią 

umysł spacerował jeszcze  w rytmie kołyszących dźwięków lutni

a zmysły wygrzewały się w przyjemnej otulinie polarowej pościeli

wszystko zaklęte jakby w magicznej kuli

myśli niemrawe oprószone białym jakby pyłem

oddalona od ziemskich budzików

błądziłam alejkami głębokiego snu

o niczym nie myślałam chyba

bo jak można myśleć skoro się śpi

nie widziałam żadnych obrazów

nie słyszałam nic ziemskiego

a jednak ...

...ktoś mnie wyrwał z ciepłej otchłani 

ktoś wypowiedział moje imię 

ktoś nie wiem czy w myślach 

cz we śnie 

powiedział ...basiu wstań już ...

otworzyłam oczy 

nikogo nie było 

tylko ziemskie narzędzie odmierzające czas 

pokazało godzinę siódmą piętnaście ...

... jeśli to Ty mój Aniele 

który czuwasz nade mną 

dziękuję Ci całym sercem za to że wciąż czuję Twoją obecność...B.M.

...właśnie Taki Głos dziś mnie obudził i nie wiem czy to zbieg okoliczności czy jakaś imaginacja....

w nocy chyba rozładował mi się telefon a co za tym idzie budzi nie zadzwonił i faktycznie bym zaspała żeby obudzić chłopców do szkoły ...i ta poranna niezwyczajna pobudka cały dzień siedzi mi w głowie ...