poezja

***

poezja jest piękną damą
tajemniczą poświatą która w duszy się rodzi
w kwiecie serca zaś dojrzewa
jest zapowiedzią atramentowej nocy
i ekstazą boskiego poranka
jest bukietem  marzeń tęczowych
ptasim śpiewem romantycznym
uśmiecha się do mnie tak szczerze i czule
rozrzuca we mnie swoje graffiti błogie
na witrażach nieba tworzy cudowności grafiki
nierzadko osiada na drzewach zielonych
mimochodem zrywam ją misternie
w płatkach nadziei układam
z gałązek spijam życiodajne nektary
wonią rozkoszuję się
która przepełnia mnie aż po iskierki pulsu
wciąż wybiegam na spotkanie z nią
zwiedzam sceny istnienia przedziwne
stąpam razem z weną
pośród gór i strumyków
namiętnie wyłapuję punkty krajobrazu
wczuwam się w jej zniewalający blask
frunę do nieba
uszczknąć kryształków nieodgadnionych
wreszcie układam się na temperamentnej
łące wrażeń i smakuję
kropla po kropli
wszystkie pięciolinie życia
wraz z kompozytorem zmysłów
tworzę swoje strofy jedwabne
...
a teraz znikam
by rozpłynąć się w tej ażurowej mgiełce
chcę się jej oddać aż po koniuszki
by w lirycznych szeptach
wyrażać siebie


***cordis***

*obrazek z sieci.