rozmyślanie...

...dawno mnie tu nie było a bardzo lubię ten mój kącik ...

dziś wpadam tu ze swoimi rozmyślaniami ...

otóż od jakiegoś czasu dane mi jest pracować ze starszymi i schorowanym ludźmi ...

dopóki Ich trochę nie poznałam byłam przychylna powiedzeniu że "starość Panu Bogu nie wyszła "jednak po jakimś czasie wspólnego przebywania z moimi Podopiecznymi doszłam do wniosku że to nie jest tak iż Naszemu Stwórcy coś nie wyszło ...

uważam że starość bliskich nas Osób jest po to żebyśmy mogli zdać egzamin z człowieczeństwa ...

skąd takie myśli ?

my też kiedyś będziemy Starzy i na pewno chcielibyśmy żeby się z nami dobrze obchodzono nawet kiedy stracimy świadomość ...

kiedyś pewna Pani Pielęgniarka na wykładach powiedziała do nas tak "zajmujcie się tak chorymi jakbyście chcieli żeby się Wami zajmowano "i coś w tym jest ...jeśli dasz drugiemu człowiekowi dobro ,podarujesz uśmiech , chwilę czasu ,zainteresowanie i zdobędziesz zaufanie pacjentów to uwierzcie mi że to jest największa zapłata ...

wczoraj byłam na dzionku i jeden z pacjentów cały dzień chodził za mną czy przyjdę do Niego do pokoju na kawę a że dzień był wczoraj bardzo pracowity to wciąż odpowiadałam że wieczorem przyjdę ...a najlepsze jest to że nawet miseczkę ciasteczek załatwił z kuchni żeby mnie ugościć ...

takie gesty sa bardzo budujące i motywujące i nawet jeśli nogi okropnie bolą to czas spędzony pośród Pacjentów jest czasem bezcennym ,pełnym refleksji oraz odnajdywania w życiu tego co najcenniejsze ...