16 października ...

***

kiedy rankiem unoszę powieki 

widzę Twoją uśmiechniętą twarz

która patrzy na mnie ze świętego obrazu 

kiedy zbudzi się serce

 myśli wybierają się w kolejną wędrówkę by nowy dzień poznać

a jednak jest w duszy taka aleja

którą nazwałam Twoimi imieniem

i tą aleją stąpam kiedy niepewność i strach rządzi w mojej przystani

biegnę wtedy nad brzeg Twojej miłości

wsłuchuję się w ciszę którą staram się zrozumieć

szukam znaków co wskazują mi drogę

  żeby być po właściwej stronie

ilekroć deszcz pada szukam schronienia 

pod parasolem Twojego dobra

zawsze znajduję  ukojenie

kiedy zrzucę z siebie balast ciemna i trosk

pozwalasz mi wypłynąć na głębię mojego istnienia

by rozwijać zmysły 

by szlifować najcenniejsze diamenty

wyciągasz do mnie ręce 

kiedy gubię się w tłumie bez blasku

na moim niebie ukazujesz mi gwiazdę 

która świeci najmocniej

wtedy wiem że znów mówisz do mnie

zamykam oczy i czuję 

jak otula mnie przyjacielska poświata

i za te chwile niech pachną dla Ciebie wszystkie konwalie tego świata

mój drogi Przyjacielu ...B.M.

"bo nie ma takiej wdzięczności ,aby objęła nieskończoność

żeby serce objęło Ciebie słoneczną smugą czerwoną ...JP II ..."