...nie wiem ...

***

...czasem się zastanawiam dlaczego tak bardzo kocham anioły

te skrzydlate istoty 

które mają w sobie tyle uroku

a jeszcze więcej tajemniczej magii

odkąd pamiętam mam do nich taką słabość

że w każdym z nich zostawiam iskierki mojego serca

czuję ich uśmiech 

ich siłę 

i moc która nie zawsze jest zrozumiała

...

nie wiem jak to się dzieje w duszy

mam wrażenie że jestem tylko szeptem w ich działaniu

poczułam coś czego nazwać nie potrafię

serce wyrzeźbiło jakby ścieżkę wyobraźni

w kolorze ukochanej bieli

oprószoną srebrem pochodzącym nie z tego świata

lekkość zanurzyła we mnie swoje odbicie

lśniące pięknem 

którego objąć nie potrafię

one niosą mnie na obłokach czucia

pozwalają się dotknąć

ukołysać 

usłyszeć ich lazurową muzykę

słyszalną w otchłani edenu

w której odnajduję swoje miejsce na ziemi

czasem fruwam w przestworzach 

omijając granice własnego umysłu

i nie wiem ....

czy tylko marzę 

czy tylko śnię 

czy wybiegam poza ramy czasu

goniąc to co dopiero przed nami 

w galaktyce wszechświata

ale już od dawna wiem 

że one tu są 

pośród nas 

strzegą nas 

a to co niemożliwe czasem jawą istnienia staje się ....B.M.