tajemnicze wrota...

***

przechadzając się po parku marzeń

zauważyłam  świetlaną łunę 

która unosiła się nad kolejnym mostem wrażeń

zwabiona tym pięknem

szłam za tym zwiewnym kosmykiem

który doprowadził mnie do tajemniczych wrót czasu

kiedy podeszłam bliżej

wrota otworzyły się na oścież

wciągnął mnie do środka silny oniryczny  wir

 i magiczny zapach ekscytującej zielonej mgiełki

oplotły mnie liany kwiatów

które pachniały tak urzekająco 

że zniewoliły każdy ziemski okruszek 

zmysły skąpane w kielichach rosy

lśniły jak brylanty rozsypane na łące odczuć

myśli gdzieś odpłynęły

a ja rozkoszowałam się pięknem

którego nigdy wcześniej moje oczy duszy nie widziały

subtelne miłosne serenady

przygrywały gdzieś za rogiem

skromna rozkosz ukwieca serce moje

ulotne szepty księżyca sprawiają

że się rozpływam 

mam wrażenie że znalazłam się w raju istnienia

straciłam kontakt z rzeczywistością

unoszę się nad swoim ciałem

i mknę duchem w głąb krainy marzeń 

i rezolutnych pragnień ...B.M.