Totalnie zły dzień!!!

Witam dziś chyba zmęczona choć emocje już opadają .
Opowiem Wam cały mój zwariowany dzień .
Wstałam rano ,wypuściłam dzieciaki do szkoły i pojechałam zawieść męża do pracy bo było mi dziś potrzebne auto.Wypiłam kawę u Teściowej ,mąż poszedł do pracy a ja wsiadłam do auta i wracałam bo miałam jechać   do przychodni po skierowanie do szpitala do lekarza rodzinnego .No to jadę .Na trasie pod lasem stoją panie które dziś kusiły "bułeczkami z piersi " tak zalotnie że nie sposób było na nią nie spojrzeć .Przede mną jechał tir przed którym jechał traktor a za mną starszy pan.Zrobil się korek na drodze i trzeba było zahamować w momencie kiedy to pan jadący za mną zapatrzył się na ową kusicielkę i nie zauważył że ja hamuję .Zatrzymał mi się na ogonie pukając się po głowie.Takie rozproszenie uwagi mogło się źle skończyć !!!No ale zajechałam. Czekając w kolejce na przyjęcie zadzwonił telefon.
Obcy numer.Odebrałam a tam pielęgniarka szkolna z informacją ,że moja córka leży u niej na kozetce i że trzeba ją odebrać ze szkoły ponieważ ona jej sama nie puści bo podejrzewa zapalenie wyrostka.
Odpowiedziałam ,że dopiero w przeciągu pół godziny mogę dojechać po córkę bo sama jestem w przychodni poza miastem.Pani pielęgniarka napisała kartkę do wychowawcy o zwolnienie .Wychowawca zadzwonił do męża ponieważ mi w międzyczasie rozładował się telefon .Załatwiłam skierowanie ,ale lekarz wydał mi skierowanie do poradni a ja prosiłam do szpitala na zabieg i w tym zdenerwowaniu nie zauważyłam tego.Jak wracałam do Gniezna to bym koła pourywała .Ostatnią informacją którą usłyszałam w telefonie zanim się wyłączył było to że córka będzie na mnie czekać przy wyjściu głównym. Dojechałam do szkoły a po niej ani śladu .Pełna emocji wysiadłam z auta i zaczęłam jej szukać ale mąż zdążył dojechać i ją zabrał spod szkoły i spotkaliśmy się przy wyjeździe.
Marta przesiadła się do mnie i pojechałyśmy na SOR a tam jakaś masakra.Wyszła pani dyżurna i mówię jej że skierowała nas tutaj pielęgniarka szkolna bo podejrzewa zapalenie wyrostka bo córkę boli brzuch ale na skierowaniu napisała że konieczna wizyta u lekarza rodzinnego z powodu złego samopoczucia.Pani dyżurna prawie nas wyśmiała a kolejka do przyjęcia była mega długa a jeszcze patrol przywiózł jakąś poszkodowaną panią więc ........................
Czekałyśmy ,w pewnym momencie Marta mówi -mamo idziemy stąd .Ponieważ nie wyglądała na aż tak chorą i czuła się nieźle przystałam na jej prośbę i wróciłyśmy do domu .
W środy jeżdżę z synem ,który nosi aparaty na zajęcia do logopedy i jak wychodziłyśmy ze szpitala to pomyślałam że zdążę jeszcze z nim pojechać .Umawiamy się że Kuba zaraz po lekcjach szybko wraca do domu i jedziemy na zajęcia .
Czekam i czekam na niego ,w końcu zbliża się czas zajęć ,dzwonię do pani logopedy że dziś niestety nie dotrzemy bo Kuba nie wrócił jeszcze ze szkoły .Przeprosiłam panią i poszłam na poszukiwanie moich synów bo młodszy też już powinien być w domu. Zaszłam do samej szkoły a moi chłopcy w najlepsze grali sobie w piłkę na orliku a ja już miałam wizję ,że ktoś ich porwał itd...eh...Jakub zapomniał o logopedzie !!!!
Szli oboje marszem do domu potulni jak baranki :)
Pojechałam po męża ,wróciliśmy i odpoczywamy.
Podsumowanie dnia:
Ból brzucha córki okazał się wirusowy gdyż towarzyszy mu biegunka itd więc sprawę uważam za rozstrzygniętą ,
Lekcja u logopedy nie odbyła się .
Skierowanie miało być do szpitala a nie do poradni.
Nerwów ogrom .
Obiadu brak.
Eh...gdyby to był piątek trzynastego to bym wszystko zwaliła na pecha a tak ..................