nigdy

***

nigdy wcześniej nie widziałam tak smutnych oczu

wypełnionych po brzegi żalem i smutkiem

załamanych źrenic

i opadniętych powiek 

nigdy wcześniej nie widziałam tak przeszywającego wyrazu twarzy

gdzie usta przemawiają swoistym zamyśleniem

wargi które uśmiechać się 

siły nie mają

nigdy nie czułam tak pojedynczych uderzeń sera

które wcale nie podejmuje walki

o to by przyspieszyć 

i tętnić jak stado koni

nigdy nie słyszałam takiego lamentu duszy

która nie wie w którą pójść stronę 

i w której tylko słyszalne i wyczuwalne są pomruki wieczności

dusza która tylko w atramentach i szarościach istnieje

jak mam ci pomóc

powiedz proszę 

a zrobię wszystko co tylko w mojej mocy

jeśli chcesz zerwę dla ciebie gwiazdkę z nieba

oddam ci wszystko co moje

a nawet przekroczę granice 

by sięgnąć po niemożliwe

ofiaruję każdą myśl lekką która motylem pofrunie do nieba

uchylę tobie rąbek okruszków błękitu

podam dłoń 

tylko proszę 

pozwól mi 

ja wciąż jestem

choć tak niewiele mogę ...