moja bezludna wyspa

***
w chwilach między zmrokiem a świtem
wypuszczam ze złotej klatki
wodze mojej fantazji i wyobraźni
emocjonalne smużki z warkocza rozplątuję
emaptyczne zrywam kajdany
dewiacyjne myśli w kosmos posyłam

w chwilach między zmrokiem a świtem
jestem wolnym ptakiem
i na poświatach księżyca tańczę swojego walca
z moim partnerem amorem
czuję oddechy uczucia
i silne pulsy gorącego istnienia

w tych chwilach zmysłami się okrywam
namiętnymi drobinkami dotyku mrowieję
pragnienia złotym pyłem rozniecam
bezszelestnie przenikam w inny wymiar
finezyjne dzwięki serca wyławiam
a dusza wędruje wśród gwiazd

cały świat mojego wnętrza w podróż zabieram
by poczuć oazę spokoju i wytchnienia
azyl swoistego perłowego piękna chłonę
oddycham aksamitem zwiewności i lekkości
inaczej płyną tam chwile gdy umysł śpi
arkadyjskie alejki nabierają barw tęczy
bo tak wygląda świat na mojej bezludnej wyspie


***cordis***