mroźne sny...

***

ułożyłam się w białej pościeli

która przez dzień cały 

wietrzyła się na zimowym balkonie istnienia

 ułożyłam się w białej pościeli

która pachnie zniewalającą świeżością 

mroźny oddech minionego dnia 

rozjaśnia alejki mojego serca

skąd spływa rześkością 

oczyszczając dogłębnie duszę

z resztek zgiełku miasta

ułożyłam się w białej pościeli 

która pachnie ukochanymi Tatrami

która wije się morską falą w zwiewności marzeń

chłodny aksamit otula mnie czule

i choć nie jest gorący jest mi tak przyjemnie

i tak bajecznie

jakbym sunęła na tafli białych obłoków

ta biel nie ciepła

wprowadza mnie sekretnie do krainy snów diamentowych 

tam jestem puchata i lekka

zatapiam się w ramionach muskającego wiatru

który szepcze mi bajki ulubione

ułożyłam się w białej pościeli 

w kokonie aksamitnego dotyku

wtulam się czule w białe skrzydełka

które tak kusząco pachną 

że odurzają mnie swoim pyłkiem

...lubię te mroźne sny

które są tak białe i czyste i tak przejrzyste

że aż lśnią magią niebywałą 

...zasypiam 

a mój skrawek nieba 

pokrywa się  lśniącą płytą najcudniejszej melodii kryształowej

zapamiętać pragnę tę mroźną poświatę

bo ona czaruje we mnie anielskie poezje ...B.M.