wystrzeliłam...

***

w otulinach atramentowej nocy

wdrapałam się na szczyt własnych marzeń

stanęłam na horyzoncie serca i duszy

obserwując aureolę istnienia z góry

wystrzeliłam w powietrze myśli i zmysły

które z siłą i magią fajerwerków 

rozprysły się po edenie nieboskłonu

lśnienie okryło źrenice

jasność namalowała mi drogowskaz 

którym wiodą mnie moje skrzydlate istoty

deszcz czułych słów spływał po mnie 

jak kojący wodospad najczulszej ekstazy

migoczące iskierki 

wciągnęły mnie w przyjemne kołysanie

przytuliłam odczucia i wrażenia tej chwili

w bąbelki szampana wcisnęłam nowe pomysły i postanowienia

skosztowałam białej ambrozji 

odurzyłam się niecodziennym pejzażem

i znowu marzę

z niteczek fantazji i wyobraźni plotę kolebki delikatne

by szeptane wersy były piękne i jedwabne ...B.M.