przedzieram się...

***

przedzieram się przez ciasno utkane pajęczyny obłudy

rozpycham się rękoma

rozwścieczonymi ruchami zrywam ze znajomych twarzy maski

które się nie uśmiechają

i które chcą zmanipulować marionetki mojego istnienia

uciekam przed ludźmi którzy żyją na pokaz

odrzucam szarość iskierek popiołu

które uparcie rozsypują się przede mną

chwilami wybuchają okruchami żaru

parząc moje delikatne stopy

zaburzając równowagę wrażliwości

dusza oddycha wulkanicznym dymem

opadając na serce bezbarwnym pyłem

tchu zaczyna mi w piersi brakować

przygniatają mnie zimne myśli i raniące słowa 

upadam na kolana

 ale wciąż uciekam ....

ja nie chcę pogubić moich kolorów

i osobistego dekalogu mojego ziemskiego bycia

dwulicowość sprawia 

że kolejny raz upadam

ale mam na tyle sił w sobie

by zamknąć oczy

i przywołać moje anioły

opadają źrenicę 

umysł lewituje w krainie piękna 

w krainie delikatnej bieli

już czuję urzekającą woń 

ukochanych konwalii

witalne powiewy wyrwały mnie z szarości i zła....

jestem już gdzie indziej

i tu zostanę po kres moich dni !!!...B.M.