ogień...

***

dwa obce spojrzenia

dwa inne serca

dwie inne dusze

i inne dłonie

rozpaliły ogień na dwóch różnych zagonach istnienia

im dłużej ogień płonął zbliżały się do siebie dwa ciała

scalał emocje

rozwijał wspólne myśli

szybował w przestworzach w akcie splotu źrenic

wodzące na pokuszenie szepty

nakłaniają zmysły

by wciąż szukać chrustu

by do ognia dokładać 

żeby skóra wciąż mrowiała

a w żyłach by wciąż płynąć mogła gorąca lawa

co w brzuchu łaskotaniem motyli się wije

uginające się kolana 

tańczą czasem z huraganem świata

czasem w gęstej mgle poszukują drogi

nierzadko wiedziona niesłyszalną muzyką 

balansuję na granicy mroku i światła 

i choć czasem walczę jak lwica 

mój płomień przygasał...

ale póki w nas tkwi moc i siła

nie pozwolimy mu zgasnąć

 i choćby trzeba było  przeszukać wszechświat

i wszystkie tajemne  zakątki 

w poszukiwaniu magicznej zapałki 

uczynię to 

bo mój ogień nigdy nie zagaśnie ...B.M.