milcząc ...

***

oswoiłam milczenie

słyszę tylko cichuteńkie uderzenia własnego serca

wyłączyłam świat

i oddycham spokojem w mojej przestrzeni

okryła mnie jakaś mgiełka melancholii

nie czuję smutku

ale nie czuję tez wielkiej radości

naszkicowałam sobie obraz

szarymi barwami

w sumie to lubię szarość

którą ożywia rubinowa czerwień

wewnętrzna część wrażliwości 

poszukuje zrozumienia

i wytłumaczenia że wszystko ma sens

nawet moje marzenia schowały się dziś do szuflady

bo czyże są moje marzenia

w porównaniu z dramatem ludzi

ludzi których spotkałam na swojej ścieżce

na ścieżce po której stąpaliśmy

skąpani w najszczerszych uśmiechach

a dziś wszystko jest niczym

i nawet ja czuję dziką bezradność 

która rozsiewa we mnie tysiące

miliony myśli 

gdzieś tam na dnie serca

tylko iskierki nadziei się tlą

bo ja wciąż

pomimo wszystko chcę wierzyć

że po raz kolejny

zapłonie wielkim ogniem

największa tajemnica życia

jak pochodnia istnienia 

która jeszcze nie powinna gasnąć 

...

***cordis***

...dziś byłam na akcji szpikowej w pewnym miejscowym liceum ...

...byłam tam również i rok temu z tą samą inicjatywą ...

...rok temu zarejestrowało się wielu młodych ludzi którzy chcą się podzielić życiem ,w tym roku wynik był podobny co bardzo mnie cieszy ...

...przy tej okazji spotkałam kilka osób których dawno nie widziałam ,w rozmowie okazało się ,że zapotrzebowanie na przeszczepy szpiku jest tak ogromne ,że wciąż brak dawców do każdego chorego ...

...mogłabym tu wypisywać wiele przykładów znajomych mi osób które zmagają się z białaczką,ale nie o to chodzi  a tak naprawdę większość społeczeństwa nie zdaje sobie sprawy z tego ,że lek na tą chorobę nosimy w sobie...

...kolejny cel -organizacja akcji uświadamiających po to by zdążyć z pomocą !!!