wspomnienie

***

pamiętam ...

pamiętam ten czas kiedy z Watykanu

zaczęły napływać informacje o pogarszającym się zdrowiu

naszego Papieża

śledziliśmy wtedy wszystkie wiadomości

modliliśmy się 

wypraszaliśmy łaskę ozdrowienia

pamiętam ...

pewien sobotni wiosenny poranek

kiedy z mężem jechaliśmy do pracy

z małymi jeszcze wtedy dziećmi

całą rodziną jednak wciąż z oczyma zwróconymi na Rzym

ptaszki wtedy śpiewały

słonko świeciło

aura iście wiosenna

mój mąż wszedł do domu i widząc nasz niepokój powiedział

"że On jeszcze do nas wróci 

że odwiedzi ukochane góry

że jego serce śpiew górali usłyszy 

a dusza Barkę wyśpiewa"

wróciliśmy do domu wieczorem

poszukując odpoczynku 

zasiedliśmy w swoich fotelach

karmiąc najmłodsze dziecko

oglądaliśmy film

nagle...

czas się zatrzymał

przerwano film

na ekranie ukazało się Jego zdjęcie

i płomień Świecy który właśnie zgasł ...

jakiś wiatr zabrał ze sobą najwspanialszy Ogień

najbardziej czysty 

najpiękniejszy ze wszystkich

niedowierzanie

można powiedzieć szok

spływające po policzkach wodospady łez

21.37

zatrzymał się cały świat

serce jakby pękło

rozległo się bicie dzwonów

i cisza

osierocenie

żal

pustka

pamiętam jak dziś

poczułam jakbym utraciła najukochańszego Ojca

jakbym utraciła Miłość i Autorytet zarazem

jest już w Domu

po trudnej ziemskiej Pielgrzymce

przekroczył granice bram

dzielące ziemię od nieba

patrzy na nas już z innej przestrzeni

lecz wciąż swoje przesłanie śle

"nie lękajcie się "

"szukałem Was a teraz Wy przyszliście do mnie "

nie lękamy się 

przyszliśmy

jesteśmy 

będziemy...

pamiętam ten dzień 2.04.2005.