po burzy...

***

zmysły budzą się do życia

myśli oddychają świeżymi kropelkami 

poburzowego powietrza

mgiełka wilgoci 

oplata duszę

serce tętni nową energią

niebo tańczyło ogniste flamenco 

w duecie z błyskawicami

deszcz uderzał w szyby

życie pobudzał

podlewał kwiaty 

i mój świat

wdycham swoiste piękno

onieśmielają mnie kosmyki barw na niebie

wieczór pachnie ambrozją 

wiatr niesie ze sobą

iskierki ciszy

i tylko ptaki śpiewają 

ukryte gdzieś na drzewie

przestworza pulsują skrzydlatą muzyką 

zniewalający zapach pieści moje ciało

muskam wszystkie drobinki

granatem nocy

chmury przewijają się ze sobą

rozświetlają spokój

czarują magiczne odczucia

żłobię swoje szepty

w twoich ustach 

i już niemrawo 

powoli 

odpływam 

by posmakować poburzowych płatków szczęścia 

***cordis***

...po raz pierwszy w tym roku dziś nad moim miastem tańczyła burza ...

*zdjęcie z sieci .