1 listopada...

***

...ziemskie istnienia w wieczną ciszę zaklęte

nic nie mówiące

 przeźroczyste zjawy w minionych obrazach dominujące

patrząc w niebo czujesz...

że one tam spacerują po nieboskłonie

niejednokrotnie wybawiają cię od złego

podają dłoń niewidzialną

kiedy silniej zmysły wytężysz

a myśli oczyścisz z codziennego zgiełku

możesz je poczuć 

na skórze 

a  nawet usłyszeć duszą

możesz być świadkiem niemego koncertu

co rapsodię odgrywa 

w płomieniu znicza

w szeleście ostatnich liści starych dębów

w niewinności białej chryzantemy

wreszcie w powietrzu

którego delikatny powiew muska zamyślony policzek

cisza którą tylko kolejny podmuch kołysze

odbija się echem w sercu stęsknionym

wspomnienia wiją się cmentarną alejką

czasem skropioną bezbarwną kropelką...

nie spieszmy się nigdzie 

pochylmy głowy

oddajmy hołd naszym aniołom 

oddajmy serca refleksjom o tym co nieuniknione

nie spieszmy się nigdzie

lecz" spieszmy się kochać ludzi bo tak szybko odchodzą "...B.M.