muśnięciem ...

***

gdybym nie znała wiatru pomyślałabym ...

hm,

...a może tak właśnie myślę i czuję 

mam wrażenie że muska mnie jakiś jedwabny pomruk

ale nie jest on wcale chłodny 

jest taki  przyjemny 

pełen ciepła

przenika mnie

i we mnie się rozpływa

okrywa skronie

otula bezwładne ciało

czy może skrywa w swoich ramionach  

tak delikatne

a zarazem tak tajemnicze kosmyki

muskają duszę

serce umilkło

a rozum uśpiła poświata

którą nie wiem czy naprawdę widzę

czy tylko złudzenie które

odbiera mi realne chwile

zmysły ukołysały się muzyką ciszy

 myśli rozbiegane pełzają

po aureoli czasu

nie umiem ich pozbierać

...

mój biały przyjacielu puchaty

pozbieraj je proszę

i ułóż w jakąś całość

bo zrozumieć tak wielu rzeczy nie potrafię

ogranicza mnie jakaś przestrzeń

której przekroczyć nie umiem

jakaś nostalgia swoje obrazy maluje

a ja jej nie chcę w moim magicznym świecie

mój przyjacielu biały 

podaj mi rękę proszę 

zabierz mnie na swój obłoczek

daj wytchnienie

i pozwól na świat z powrotem

spojrzeć mi jaśniejącym okiem...

...a może to tylko wiatr

który owiewa mnie swym szeptem

nie...

to mój przyjaciel jest przy mnie 

on wie ....B.M.