ku pamięci ...

***

...istniałeś...

...byłeś...

...serce Twoje biło ...

...a teraz 

jesteś ...

bo przecież gdzieś tam jesteś

chociaż  nieosiągalny i nienamacalny

ale jesteś ...

może powiewem wiatru

który muska strapione serca

który osusza łzę wzruszenia

może tym puchatym obłokiem który gania po lazurowym niebie

może jesteś kropelką rosy w porannej trawie

które zachwycają tajemnicą nie z tego świata

a może jesteś

 jednym z gołębi które często goszczą na moim balkonie

być może jesteś zjawą 

której nikt nie widzi

albo lśnisz w słońca promieniach 

a może masz już skrzydła 

i fruwasz z aniołami nad światem

gdziekolwiek jesteś

czy w nieważkiej krainie

czy już u wrót Edenu ...

....gdziekolwiek jesteś 

ja 

na pożegnanie posyłam Tobie 

ten uśmiech o którym tak wiele razy 

mi przypominałeś

uśmiech ...

niech będzie moim z Tobą pożegnaniem 

i wszystkie kwiaty najpiękniejsze 

niech zawsze będą blisko

by nigdy nie zabrakło Tobie 

tego poematu 

który słowami modlitwy frunie ku Tobie...

o uśmiechu ...