panta rhei

***

mija kolejny lipiec mojego istnienia

upalny tegoroczny miesiąc 

oblał ciało falą lśniącego i opalizującego  słońca

myśli pławiące się w bursztynowych promieniach

świergoczą ptasimi trelami

w które wsłuchuję się co rano

zmysły pełzające unoszą się magią wiatru

i wirują gdzieś nade mną

wciągając w swój mistyczny wir 

pukle czarnych włosów

serce na wskroś wygrzane

tętniące rubinem 

który w żyłach lata płynie

dusza sunie mozolnie po aureoli tęczy

wylegując się w krysztale pary wodnej

w mglistej osłonce

plącze się w rozżarzonym tańcu

tryskając rozkosznym orzeźwieniem

zaczerpniętym z przeźroczystych łez aniołów

gonię znów to co niedoścignione

łapię marzenia 

jak barwne motyle 

które łaskoczą moje serce w kołysce pragnień 

wszystko znów zostaje gdzieś za mną

wszystko toczy się swoim rytmem

wystukanym batutą bycia 

tu i teraz

kolejny lipiec odchodzi już w dal

i tylko wspomnieniem się staje

w chwilach zadumania i zamyślenia 

moje szepty podpowiadają wersy

z których swój pejzaż tworzę 

by uwiecznić go w kadrze przeżyć 

 a wszystko płynie 

przed siebie 

na tratwie oddechów

pulsującą  melodią panta rhei...