morelowo...

***

owoc przesączony złotym słońcem

ambrozja dla podniebienia

nektar dla duszy

miód dla serca

dla oczu zaś pokarm lśniący żółtymi promieniami

aksamitny dotyk

dla spragnionych rozkoszy warg

morelowe myśli skradły mi umysł

słowa zawisły 

gdzieś w alkowie koronek

a zmysły karmią się 

ekstazą bliskości z tą chwilą

w której zasmakowałam

morelowych pocałunków

zbawienny witaminowy eliksir

który spływa z kącików ust

przybiera na sile 

swoja magią

malując subtelny pejzaż piękna

którego nic zmącić nie może

powiewem euforii 

w swym naturalnym blasku

pociąga mnie  i zniewala doznaniem

zachwycam się tym smakiem

który pachnie letnim bursztynem

znalezionym w gorącym pisaku nadmorskiego brzegu

wygrzane radością ułamki szeptów

kandyzują mnie owocowym cudem ...

*zdjęcie z Interii .