na chwilę przed...

***

...na chwilę przed...

 myśli i emocje poukładały się w komnatach ciszy

ptasi śpiew ukołysał bicie serca

i też zastygł w powietrzu

które pachnie taką świeżością piękna

ta barwa bezbarwnego woalu

odbija się paletą mocy w duszy

kielichy kwiatów

roztwierają się intensywniej

uwalniając przy tym swój zniewalający zapach

ze szpaleru zadumania wyrywa mnie 

powiew kojącego i pieszczącego wiatru

który wprawia w subtelny taniec

listki na drzewach

słońce już schowało się za roletą marzeń

i w innej przestrzeni bajki opowiada 

zmysły do snu owija 

tą chwilą przed...

tym momentem którego nie potrafię opisać

jakaś magia zachwyca mnie tym co czuję

chłód oblewa skąpane w złocie ciało

woale brązującego cudu schładza

jest tak przyjemna ta chwila

że łaknę ją 

i zrywam z powietrza

którego fale napływają coraz chłodniejsze

a są tak kojące 

jak motyle które lekkością łaskoczą łąkę 

...na chwilę przed deszczem 

świat wiruje jakby w absyncie naturalności

a ja spragniona orzeźwienia 

czekam na pierwszą krystaliczną kropelkę

a potem kolejną 

kolejną 

aż wreszcie ciało zanurzę w tej stukającej sonacie brylantowej ...

*zdjęcie z sieci .