komnaty uczuć

***

przenikam komnaty uczuć
wędruję pomiędzy ziemią a niebem
swymi pragnieniami  duszy emanuję
kolejne korytarze odczarowuję
czarodziejską różdżką eufonię maluję
rozchylam usta tajemnicą nocy
chłonę ambrozję gwiezdnego pyłu
w komnatach uczuć są różne spektakle
smutne melancholijne i nostalgiczne
aż po te płomieniami kochania się jawiące
rozpalone obrazy mojego  spragnionego ciała
zaułkami nektrau łaknącej poświaty ażurowej
nieokiełznane zmysły wirują szydełkową mstaforą
ach ...
przenikam komnaty uczuć
i takiej dla siebie szukam
by na tratwie anielskiej
muśnięcia aksamitnego motyla smakować
tęczowego dotyku piersi mej migrować
wreszcie zacumować do bezpiecznej przystani
bym mogła swoje marzenia
nicią ariadny rozpylać
i tylko tam gdzie kochana bedę
aż do skończenia świata zawitać


***cordis***