dym

***

nad miastem tańczy już  malarz zmrok
swym pędzlem maluje świat grafitem
na niebie zasadził okruszki fosforyzujące
 w mgliste przestworza porywa mnie swoim pejzażem

stoję w oknie i podziwiam jego pracę
wzrok mój utkwił  w dymie kręcącym piruety
unoszącym się nad twoim domem
obserwuję go w bezruchu
zachwycona jego płynnym pięknem
zastygłam w tej wiązce

w  gęstym dymie
oczy mojej duszy ujrzały postać białą
a serce biło niedowierzaniem
wił się poświatą mistyczną
nieziemską nieco przeźroczystą
wrastał w ciemne niebo swoją sylwetką smukłą

widziałam na jego głowie aureolę mych marzeń
 powabnie oczarował mnie swym pięknem
niespotykanym a jednak przedziwnym
zbliżył się jedwabiem i podał  dłoń
skrzydlate zmysły podarował na tacy z pyłu lśniącego
i magię tamtego niebytu nieodgadnionego

dusza łaknąca światła pokryła się niewinną powłoką
dywanem piór białych umoszczoną
to mój anioł sfruną z nieba w bezbarwnej mgiełce
ofiarował mi namiastkę tafli płomienia by rozjaśnić noc


***cordis***

* zdjęcia pobrane z internetu