nostalgia i rozmyślanie

"odpocząć to począć się od nowa "
/C.K.Norwid/

***

duszę opętało nostalgiczne rozmyślanie
takie które uśmiech zgubiło po drodze
a może rozdały cały zapas
gdzie moja radość podziała swą tęczę ?

przygniatają mnie kadry bezradności ludzkiej
oczy zapełniły się cierpieniem
wypełniły nawet załamania źrenic
opadaniem powiek grafit przywołały
trudno jest opowiedzieć
jak serce boli gdy dla innych niemocą jesteś
chcesz uczynić wszystko najlepiej
pielęgnujesz więzi międzyludzkie
a potem trudno odejść
bo wiesz ,że kiedy wrócisz tych istnień już nie będzie...
kruchy konar życia się złamie
i przerwie krwiobieg ciepłoty
...
a jednak życie toczy się dalej
być może kiedy tam wrócę
poczuję uśmiech aniołów migoczących
bo przecież starałam się by wszystko było
jak najlepiej
podać komuś dłoń i uśmiech na tacy
 to tak niewiele
a może być ostatnim westchnieniem tej planety
...
uśmiechaj się proszę
podaj dłoń
nie bój się
bo dobro dane wróci do ciebie
z siłą zdwojoną
...
owinęłam się kocem zielonym
odpocznę chwilkę
by za moment czuć się nowo narodzoną
chcę znów pobiec tam gdzie naszego ciepła wyczekują

***cordis***