miasto aniołów

... i przyszedł do mnie nocą
poczułam go nagim muśnięciem
ujrzałam przez pryzmat srebrnobiałych skrzydeł
zasnęłam w tym niecodziennym niebycie
...
a kiedy się zbudziłam
jak w kalejdoskopie myśli
w mieście aniołów gościłam
...
dostałam skrzydła marzeń białych
i moc która pozwoliła mi fruwać
w nieważkości mięciutkiej oddychałam
...
zachwycałam się magią przestworzy
po cichutku na niebieskiej ławeczce usiadłam
i na świat zamyślony patrzyłam z góry
...
w tych alejkach edenu
poszukiwałam światła przeźroczystego
chciałam go dotknąć ...przytulić ...
lecz zamiast tego ukochanego
spotykałam wiele innych
ukołysaną magią
śpiewałam głosem niegłośnym
spokojem ciała chmury poznawałam
lekkością powietrza swą duszę obmywałam
i to serce które kocha miłością czystą
...
w mieście aniołów roznosi się cisza
brzemienna refleksja skopiona rosą
taka która w zmysłach pozostaje
...
 a ja zaspokojona pięknem
innej postaci
może zjawy
może krystalicznej powłoki
ułożyłam myśli w białej pościeli
ogarnia mnie radość szepcząca
i tem szelest
który w zakamarkach źrenic jeszcze gra
na skrzypkach jedwabnych wrażeń
...czy tam byłam ?

***cordis***